19 Nisan 2014 Cumartesi

ÇEKİL EY YALNIZLIK !

Ne melanet birşeysin sen, sisle kaplı yol gibi,
Ne önümü görebiliyorum ne de ardımdan geleni,
Ne sesin geldiği yönü, ne de yönümün sonunu,
Çek o katranlı yapışkan ellerini benden yalnızlık.

Ruhumda ince bir sızı kavurgan bir buğday gibi,
Rayihalardan yoksun kötülük galebe çalmış gibi,
Revaha çıkmış namını yakama pençelemiş gibi,
Çek o kasvetli nazarını benden acımasız yalnızlık.

Yaratıcıya mahsus olan hususiyetin ağırlıdır bu,
Yaralar açan vehamet dolu ağır bir yüktür bu,
Yılgınlık veren silsilesi ile har eden bir gamdır bu,
Çek o ezen ağırlığını üstümden zalim yalnızlık.


Hiç yorum yok:

Yorum Gönder